Wspomnienie świętych Marii, Marty i Łazarza

[29 lipca]  

Maria, Marta oraz Łazarz są świętymi Kościoła katolickiego i Kościoła prawosławnego, rodzeństwem o których życiu czytamy w Nowym Testamencie, gdzie występują wielokrotnie jako przyjaciele Chrystusa.

Maria, Marta i Łazarz mieszkali razem w Betanii, na wschodnim zboczu Góry Oliwnej. Nie wiemy w jaki sposób rozpoczęła się ich znajomość z Chrystusem, lecz musieli być bliskimi przyjaciółmi, ponieważ często u nich gościł. 

Święty Łukasz przytacza sytuację która wyraźnie pokazuje różnice charakterów sióstr. Według Łk 10,  Marta była wzorową gospodynią; troszczyła się o godne przyjęcie gości, gdyż należało to do tradycyjnych obowiązków kobiet. W przeciwieństwie do niej, Maria siedziała u stóp Jezusa aby przysłuchiwać się jego słowom. W kulturze żydowskiej, nauka religii była domeną mężczyzn, niedostępną kobietom. Zawstydzona jej zachowaniem i pewnie zmęczona pracą Marta poskarżyła się Jezusowi, aby zwrócił on jej siostrze uwagę. 
Można wyobrazić sobie zatem zdumienie jakie wywołała odpowiedź Jezusa, który nie tylko nie skrytykował Marii lecz pouczył Martę mówiąc Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego. Maria obrała najlepszą cząstkę, której nie będzie pozbawiona. Zaznaczył tymi słowami, że jego nauka skierowana jest do wszystkich i nie ma ważniejszej rzeczy doczesnej, którą można przedłożyć nad Słowo Boże.

W Ewangelii świętego Jana dowiadujemy się więcej o Łazarzu. Gdy zachorował na poważną chorobę, jego siostry natychmiast wysłały wiadomość do Jezusa, jednak on, wiedząc co ma wydarzyć się w niedalekiej przyszłości i jakie będą skutki tego wydarzenia, umyślnie zwlekał z wizytą, aż do śmierci Łazarza. Działo się to wszystko, gdy jego nauka sprawiła, że stał się bardzo niepopularny w Judei i jego uczniowie lękali się, aby ich Nauczyciel nie został napadnięty i ukamieniowany przez wrogów. Ostatecznie jednak, lojalnie wyruszyli z nim w drogę do Betanii, gdzie zastali Łazarza cztery dni po pogrzebie a jego siostry w żałobie. 
Kolejno, obie siostry wybiegły Jezusowi na spotkanie. Marta pierwsza usłyszała zapewnienie, że Łazarz powstanie ze zmarłych, lecz w pierwszej chwili nie zrozumiała słów Jezusa. Gdy zapłakana Maria nadeszła nieco później w otoczeniu znajomych, Jezus wzruszył się i zapłakał razem z nią. Następnie razem udali się do grobu, gdzie doszło do znanego cudu wskrzeszenia, o którym wieść rozniosła się po całej okolicy i wywołała oburzenie i strach wśród żydowskich kapłanów oraz sprowadziła do domu rodzeństwa wielu ciekawskich.

Tych właśnie gapiów spotkał Jezus gdy na sześć dni przed świętem Paschy odwiedził Betanię. Rodzeństwo urządziło na jego cześć ucztę (ponownie zaplanowaną i obsłużoną przez Martę, której jak widać trudno było pozbyć się starych nawyków), w czasie której Maria namaściła nogi Jezusowi drogim olejkiem. Ten czyn sprawi, że przez wieki będzie mylona z Marią Magdaleną oraz grzeszną kobietą z Ewangelii św. Łukasza która zachowała się wobec Jezusa podobnie na przyjęciu w domu faryzeusza Szymona. 
Tłumy nawróconych lub zainspirowanych wskrzeszeniem Łazarza rozpoczęły uroczysty wjazd Chrystusa do Jerozolimy. Sam Łazarz znalazł się w niebezpieczeństwie, gdyż arcykapłani rozważali stracenie go razem z Jezusem, aby pozbyć się niewygodnego świadka.

Niewiele wiadomo o dalszych losach rodzeństwa z Betanii. Według niektórych przekazów, Maria i Marta należały do grona kobiet które odwiedziły grób Jezusa z wonnościami. Legendy opowiadają o ich ucieczce z Palestyny i głoszeniu Ewangelii w dalekich stronach- legenda prowansalska głosi, że po wniebowstąpieniu Jezusa Żydzi wprowadzili Łazarza, Marię i Martę na statek bez steru i tak puścili ich na Morze Śródziemne. Dzięki Opatrzności wszyscy wylądowali szczęśliwie u wybrzeży Francji, niedaleko Marsylii. Łazarz miał zostać pierwszym biskupem tego miasta, Marta założyła w pobliżu żeński klasztor, a Maria pokutowała w niedalekiej pustelni.

Średniowieczna legenda przypisuje świętej Marcie oswojenie dzikiego smoka w okolicach francuskiego miasta Tarascon. Być może legenda ma wyjaśniać kult świętej w tym mieście oraz obecność jej relikwii i kolegiaty pod jej wezwaniem.

26 stycznia 2021 papież Franciszek zarządził, że będzie wspominana w Kalendarzu Rzymskim razem z Martą i Łazarzem w dniu 29 lipca.

Marta jest patronką gospodyń domowych, hotelarzy, kucharek, sprzątaczek i właścicieli zajazdów.
Łazarz jest patronem rzeźników, grabarzy, żebraków, trędowatych i zakonu lazarystów. Od jego imienia pochodzi nazwa lazaret.